|
Święci wskazują nam drogę do prawdziwej radości, prawdziwej wolności. Są to meżczyźni i kobiety każdego czasu i miejsca, którzy znaleźli skarb ich życia: spotkanie z Bogiem, które zrodziło w nich nieskończone energie miłości, intuicje profeckie, ogromną siłę modlitwy i ciszy, cuda i dzielenie, życie przeżyte dobrze. Dają świdectwo, że nawet gdy życie mija miłość z jaką je przeżyli pozostanie na zawsze jako namacalny znak, jako żywa pamięć tego spotkania, które przemienia życie dając światło innym. Sa nasi starsi bracia i siostry, krewni, ci którzy należą do prawdziwej ojczyzny, która na nas czeka – życie wieczne w Niebie, ktorym jest Miłość bez czasu, bez końca, bez ograniczeń. Ta ich przynależność do „Nieba“ sprawiła, że są meżczyznami i kobietami w pełni wcielonymi w historię, ze stopami na “ziemi”, z rękoma gotowymi do służenia, z pochylonymi plecami, aby kochać i opiekować się, ze wzrokiem pełnym nadzieji. Jakim darem jest mieć wokół nas ślady Świętych z każdego zakątku ziemi i z różnych kręgów życia, bogatych i biednych, mężczyzn i kobiet, starych i dzieci, zakonników, laików i rodziny. Święci na uniwersytetach i na ulicy, w szpitalach i klasztorach, w miejscowościach bogatych i w tych biednych, w dużych miastach i na pustyni. Święci, którzy zrobili wielkie dzieła już tutaj na ziemi i inni, którzy żyli w prosty sposób, w ciszy, i to ich życie przeistoczyło się w pełnię obecności Bożej i sprawiła z tych małych mężczyzn i kobiet wielkich i niezapomnianych świadków Miłości, którą przeżyli głęboko i intensywnie. Świętość jest cześcią serca chrześcijanina, przynależy do nas, jest naszym odzieniem, naszym pełnym zrealizowaniem: to jest droga miłości, która staje się darem w prostocie życia, które odnalazło pełnię. Święci prowadzą nas w drodze życia i mówią nam, że jeśli go nie oddamy Bogu i braciom jest bez znaczenia! Gloszą świadectwo tego, co przezyli, że jest więcej radości w dawaniu niż w braniu, i że jedynym prawdziwym sensem życia jest Jezus.
Wydrukuj
|