|
Najdroźsi, bracia i siostry, młodzi i dzieci z naszych domów, rodziny i przyjaciele. Wyruszamy ponownie w drogę, w tym czasie Wielkiego Postu, by podob nie jak Naród Izraelski, przejść przez pustynię codziennego życia, z niewoli grzechu do pełnej wolności. Ona jest nam dana w Bożym Przebaczeniu, które uwalnia nas od kajdanów zła, raniącego naszą ludzką naturę.
Wielki Post jest tym bezcennym czasem, który Kościół daje nam dla przywrócenia prawdziwej wartości naszym modlitwom, postom, gestom miłości bliźniego; dla sprawdzenia jakości naszej wiary, by była autentyczna, by nie była tylko czymś powierzchownym, maską, ale zasadniczym, prawdziwym i głębokim wyborem, zakorzenionym w ciszy i ukryciu serca.
To czas, w którym poprzez post i nasze małe postanowienia, możemy zobaczyć w sposób bardziej jasny, kim jesteśmy i powrócić do tego, co jest istotą rzeczy: że prawdziwą radość odnajduje się nie w rzeczach zewnętrznych, ale wewnątrz nas!
Zjednoczmy się poprzez modlitwę i wyrzeczenie, z tą częścią Bożej Rodziny, naszej rodziny, która z powodu głodu pości każdego dnia, która na codzień przeżywa ciężkie cierpienia, która jest upokorzona i udręczona trudami życia, która - tak jak my - bierze udział w tej „dobrej walce” wiary, w miejscach, gdzie egzystencja i wiara są bardzo doświadczane.
Wielki Post prowadzi nas ku prawdziwej Ziemi Obiecanej, którą jest Pascha Chrystusowa: On jest z nami na tej czterdziestodniowej drodze, by dać nam siły do przyjmowania i przeżywania każdej sytuacji życiowej, nie wyłączając upokorzenia Krzyża, który stanowi nieodłączną część każdej egzystencji. On jest z nami zawsze, więc nie lękajcie się! Krzyż istnieje, ale jeśli jest przeżywany z wiarą, z miłością, w przebaczeniu i w ciszy, nigdy nie stanowi ostatniego słowa. Niech Maryja prowadzi nas do tej wolności prawdziwej, do której dąży nasze serce, niech podtrzymuje w nas zawsze żywą nadzieję. Dobrego Wielkiego Postu!
 Wydrukuj
|
