W sobotę 7 i niedzielę 8 grudnia w Savigliano odbyło się spotkanie, ponieważ obchodziliśmy dwudziestą rocznicę otwarcia pierwszego żeńskiego domu Wspólnoty Cenacolo. Z tej okazji zjednoczyliśmy się ze wszystkich żeńskich domów we Włoszech oraz z grupą reprezentującą domy zagraniczne. Przybyłyśmy z różnych sfer życia wspólnotowego: od zupełnie nowych po te, które są już we Wspólnocie dwadzieścia lat; od konsekrowanych, żon, misjonarek po te, które po prostu są na drodze w byciu kobietą. Zjednoczyły się z nami pierwsze dziewczyny – dzisiaj już kobiety, żony i matki, które zapoczątkowały obecność płci żeńskiej we Wspólnocie. Sobotni dzień rozpoczął się z pieszą pielgrzymką do Sanktuarium Matki Bożej od Zdrowia w Savigliano. Była to piękna procesja, półtora godziny wędrówki z nieustanną modlitwą różańcową, pomimo zimnego ale słonecznego dnia. Poszłyśmy, aby z całego serca podziękować Maryi za to, że otworzyła nam drzwi Wspólnoty. Ojciec Stefano odprawił w sanktuarium Mszę św., podczas której, ku radości wszystkich, była z nami także Matka Elvira. Na końcu wszystkie uklękłyśmy (ponad dwieście kobiet), przed obrazem Maryi, aby poprzez prostą modlitwę powierzyć się jej opiece i aby podziękować za dwadzieścia lat wspólnej drogi. Później powróciłyśmy do Savigliano, aby spożyć dobry obiad podarowany nam przez Opatrzność, a przygotowany z miłością przez dziewczyny z tego domu. Następnie przeszłyśmy w procesji do małej kaplicy domu, aby podziękować Jezusowi za to, że przyjął pierwsze dziewczyny. Po południu zgromadziłyśmy się przy Domu Formacyjnym w Pagno, aby razem z Matką Elvirą i naszymi Siostrami Misjonarkami Zmartwychwstania przeżyć czas modlitwy wspólnotowej oraz świadectw. Po modlitwie koronki do Bożego Miłosierdzia, oraz chwili spontanicznego i wzruszającego podziękowania przed Najświętszym Sakramentem, pierwsze trzy dziewczyny, które wstąpiły do Wspólnoty dwadzieścia lat temu: Rita, Cinzia i Alice ze łzami w oczach dały nam świadectwo, jaki był początek naszej obecności we Wspólnocie Cenacolo. Żadna z nich nie wyobrażała sobie nawet, że małe „tak” w odpowiedzi na projekt Matki Elwiry stanie się okazją do zbawienia i odrodzenia wielu innych zranionych dziewcząt, pozwalając tym które poszukiwały siebie na odnalezienie prawdziwej tożsamości kobiety. Po świadectwach przeżytych w wielkiej radości, także ze strony Matki Elwiry, która ciągle miała uśmiech na twarzy, z jej pięknym „gaworzeniem” przed dobrą pizzą, przygotowaną i podaną przez braci konsekrowanych, poszłyśmy wszystkie razem do naszego domu w Envie, aby przeżyć wieczór zanurzony w modlitwie i radości, w jedności z liczną młodzieżą, która przybywa tam w pierwszą sobotę miesiąca. Podczas adoracji i Mszy św. pozwoliłyśmy się prowadzić z wiarą Maryi, Niepokalanego Poczęcia. W niedzielny poranek jeszcze raz spotkałyśmy się w Envie. Przyjęłyśmy Matkę Elwirę z piosenką na temat kobiety, aby podziękować jej za to, że nas przyjęła, wychowała oraz pokochała. Po słowach ojca Stefano na temat naszego bycia kobietą, wspólnie pomodliłyśmy różaniec święty, a następnie była Msza Św.. Wysłuchałyśmy także świadectwa Chiary Peron, przyjaciółki Wspólnoty już od jej początku, która kilka tygodni temu była w Rzymie i uczestniczyła w seminarium poświęconym tematowi kobiety, podczas którego miała sposobność pozdrowienia Ojca Świętego Franciszka, przynosząc mu także pozdrowienia od Matki Elwiry i Wspólnoty. Kończąc obiad mieliśmy chwilę na odpoczynek, gdzie mogłyśmy się zobaczyć i podzielić doświadczeniem z siostrami z innych domów. Po południu najpierw grupa dziewcząt, a później siostry zaprezentowały tańce i przedstawienia. Na zakończenie ojciec Stefano wezwał na scenę najpierw wszystkie żony, które żyją we Wspólnocie, następnie „służące dla miłości” to jest dziewczyny, które są odpowiedzialne za domy, a na końcu kobiety, które już wyszły ze Wspólnoty i żyją w świecie. Każda z nich w prosty a niekiedy wzruszający sposób, mogła z serca podziękować Matce Elwirze, która słuchała wszystkich z oczami pełnymi zachwytu, przytulając każdą z osobna. Dziękujemy Panu za te dwa dni spotkania, podczas którego mogłyśmy lepiej poznać naszą historię i pierwsze dziewczyny, które dzięki swojemu „tak” pozwoliły na nasze przyjście do Wspólnoty. Każda z nas poprzez katechezy i świadectwa, mogła sobie uświadomić swoją historię i to jak wiele Jezus zdziałał w naszym byciu „Kobietą”. Z całego serca dziękujemy Matce Elvirze, która zaproponowała i wychowała nas w autentycznym stylu kobiety – nie tylko słowami, ale przede wszystkim własnym przykładem! Dziękujemy Maryi, ponieważ patrząc na Nią, widzimy godność i radość bycia „Kobietami”!